[NL] Een Ongelukkige Dag

Posted on December 16, 2008
Filed Under Nederlands

Het was vandaag de dag van twee bijna-ongelukken en een echt ongeluk. Gelukkig was ik zelf niet persoonlijk betrokken, maar veel gescheeld had dat niet.

Vanmorgen wilde ik, op weg naar mijn werk, invoegen op de snelweg. Het was erg druk op de rechterbaan, dus het was zoeken naar een gaatje en het juiste moment. Voor mij reed een leswagen die invoegde tussen twee vrachtauto’s. Aangezien ik geen gelegenheid zag daarachter in te voegen gaf ik gas om de leswagen te passeren en verderop op de invoegstrook naar ruimte te zoeken. Om mij onbekende reden besloot iemand in de leswagen, net terwijl ik passeerde, het stuur om te gooien en weer terug te keren naar de invoegstrook. Het enige dat ik kon doen was een dot gas geven en hopen op het beste. Ik wachtte de klap af, maar die kwam niet. Ik kan me niet voorstellen dat de leswagen me op meer dan moleculair niveau heeft gemist. Fijn begin van de dag.

Een paar minuten later zag ik ineens een enorm zwart object midden op de snelweg. Mijn eerste indruk was een lijk in een grote zwarte zak (goed, het was mistig, en ik had nog geen koffie op). Het bleek een enorm stuk zwart rubber van een vrachtwagenband dat in de breedte lag. Kon er net omheen, en het verkeer achter mij moest ook nogal uitwijken. Over een afstand van een kleine honderd meter lagen zo’n twaalf grote stukken rubber. Het moet een paar seconden eerder gebeurd zijn, want de vrachtauto was nog hobbelend onderweg richting vluchtstrook.

Op weg naar huis was het dan echt raak. Net van de snelweg af, op een gewone doorgaande weg in Rotterdam, reed voor mij een rode auto. Die weg heeft op enkele plaatsen een soort middenberm met opstaande driehoekige stenen om het verkeer tot langzamer rijden te dwingen in de buurt van fietspaden en zebrapaden. Die dingen zijn in de avond nauwelijks zichtbaar. Ik zag direct dat de auto voor mij die middenberm totaal niet waarnam en nam al instinctief gas terug. Met een forse klap reed de auto de middenberm op, om omhooggeduwd te worden door de driehoekige stenen. Door het gehobbel kantelde de auto naar rechts, om tergend langzaam op de rechterzijkant te rollen.

Ik zette direct de auto stil en mijn alarmlichten aan, om uit te stappen en naar de auto voor mij te rennen. De bestuurster was naar beneden gevallen en lag op de binnenkant van het rechterportier. Ik hurkte en probeerde onder de auto door contact te maken. Ze reageerde direct op mijn vragen en bleek niet zwaargewond (een bloedende hand door het gebroken glas van de zijruit), alleen zodanig geschrokken dat ze niet direct op mijn suggesties kon reageren. Ik vroeg haar de deurvergrendeling uit te schakelen, want ik kon het linkerportier (aan de bovenzijde van de auto) niet openen. Bovendien had de auto door de klap het linkervoorwiel verloren en liep er olie uit de bodem, zodat ik haar meerdere malen moest vragen zo snel mogelijk de motor uit te zetten. Dat lukte uiteindelijk. Ze was een tikje claustrofobisch en probeerde via de onderkant door het gebroken glas van het zijraam te kruipen (waar echt geen ruimte was), maar ik pakte haar hand en wist haar te kalmeren. Daarna wachtte ze maar even tot er wat meer menskracht ter plaatse was.

Uiteindelijk lukte het met enkele omstanders (mensen uit de auto’s achter mij) en twee ondertussen gearriveerde agenten het linkerportier te openen en de vrouw rechtstandig uit de auto te tillen. Ik besloot zelf mijn auto weg te halen en de meehelpende omstanders te vragen dat ook te doen. Het wrak lag net voorbij een zijstraat, en het zich opstapelende verkeer achter ons kon via die zijstraat om de plek des onheils heenrijden. Ik speelde maar even voor verkeersagent en zwaaide het achteropkomende verkeer met grote armgebaren de zijstraat in. Het gebaar was bedoeld als ‘hier naar rechts en dan weer naar links’, een soort grote S in de lucht. Het zal er ongetwijfeld komisch hebben uitgezien. De bestuurster zelf, een vrouw van een jaar of zestig (“Ik was onderweg naar een concert!”)  was van de grootste schrik bekomen en stond vrolijk foto’s te maken van de auto. Ik maakte nog even een praatje met haar, maar op wat schrik na was er overduidelijk niets aan de hand.

Daarna gaf ik de agenten mijn contactgegevens voor het geval er een getuigenverklaring nodig was. Ik gaf verder aan dat het een volkomen eenzijdig ongeval was, hoe en waar de auto de middenberm was opgereden en hoe de auto op zijn kant was gerold. En dat het op die plaats regelmatig mis dreigt te gaan, doordat de middenberm onverlicht is, en niet met een bord of met wegmarkeringen wordt aangekondigd. Misschien doen ze er eens wat aan.

Toen ging ik er maar weer eens vandoor. Crisis afgewend, genoeg de koele kikker uitgehangen!

Comments

One Response to “[NL] Een Ongelukkige Dag”

  1. Harold

    Cool man, eerst reddingswerker daarna verkeersregelaar.

Bad Behavior has blocked 31 access attempts in the last 7 days.

Better Tag Cloud